[x]

 Polski Español

Eduardo Mendoza

Patron Biblioteki Instytutu Cervantesa w Krakowie

Eduardo Mendoza Garriga, ur.  11 stycznia 1943 w Barcelonie. Autor powieści i sztuk teatralnych, prawnik i tłumacz.
Ukończył prawo na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie. W latach 1973-1982 mieszkał w Nowym Jorku, gdzie pracował jako tłumacz w ONZ. W tym czasie zadebiutował powieścią Prawda o sprawie Savolty (1975), która została nagrodzona Premio de la Crítica w 1976. Ta powieść oraz Sekret hiszpańskiej pensjonarki (1979) doczekały się adaptacji filmowych.
W 1982 roku publikuje Oliwkowy labirynt oraz Campo de la verdad. W tym roku powstają także Los soldados de plomo, przeniesione na ekran przez José Sacristána, a w 1986 publikuje Miasto cudów, powieść, na podstawie której Mario Camus realizuje film w 1999 r.
W 1986 r., razem z Miguelem Narrosem, adaptuje i tłumaczy Sen nocy letniej Williama Shakespeare’a. Za Miasto cudów, otrzymuje wiele nagród: Nagroda Grinzane Cavour (1988, Włochy); Nagroda Miasta Barcelony; Nominacja na Książkę roku we Francji (przez czasopismo literackie Lire); finalista Krajowej Nagrody Literackiej. W 1989 wydaje powieść Wyspa niesłychana, a w 1990 pierwszą sztukę teatralną, Restauració.
W 1991 r., zostaje opublikowana książka Brak wiadomości od Gurba. W 1992 wraz z pisarzami Félixem de Azúa, Manuelem Vázquezem Montalbánem, Juanem Marsé, Andreu Martínem, Jesúsem Ferrero, Javierem Fernándezem de Castro i Franciskiem Gonzálezem Ledesmą, piszą zbiorową powieść kryminalną: El enigma Icaria, wydaną przez dziennik La Vanguardia.
W 1993, otrzymuje Literacką Nagrodę Elle za powieść Rok potopu (w Polsce także pod tytułem: Niewinność zagubiona w deszczu), a w 1996, publikuje Lekką komedię, nagrodzoną we Francji tytułem Najlepszej Zagranicznej Książki 1998 roku. W 2001 publikuje powieść Przygoda fryzjera damskiego, za którą otrzymuje Nagrodę Madryckich Księgarzy.
W 2002, publikuje El último trayecto de Horacio Dos, a w 2004 ma miejsce premiera jego sztuki Greus qüestions (Graves cuestiones) na Festiwalu Temporada Alta w Gironie. W 2006 roku ukazuje się sztuka pt. Glòria oraz powieść Mauricio czyli Wybory, nagrodzona przez Fundację José Manuel Lara Hernández.
Kolejne lata to dzieła: ¿Quién se acuerda de Armando Palacio Valdés? (2007), Niezwykła podróż Pomponiusza Flatusa (2008) a w 2009, Trzy żywoty świętych, w którym debiutuje jako autor opowiadań. Autor, pod pseudonimem Ricardo Medina, 15 października 2010 zostaje nagrodzyny w LIX edycji Premio Planeta de Novela, za Riña de gatos. Madrid, 1936.

Dzieła

Powieści

1975 - La verdad sobre el caso Savolta (Prawda o sprawie Savolty)
1979 - El misterio de la cripta embrujada (Sekret hiszpańskiej pensjonarki)
1982 - El laberinto de las aceitunas (Oliwkowy labirynt)
1982 - Campo de la verdad
1982 - Los soldados de plomo
1986 - La ciudad de los prodigios (Miasto cudów)
1986 - Nueva York
1989 - La isla inaudita (Wyspa niesłychana)
1989 - Barcelona modernista
1991 - Sin noticias de Gurb (Brak wiadomości od Gurba)
1992 - El año del diluvio (Rok potopu, Niewinność zagubiona w deszczu)
1992 - El enigma Icaria
1996 - Una comedia ligera (Lekka komedia)
2001 - La aventura del tocador de señoras (Przygoda fryzjera damskiego)
2002 - El último trayecto de Horacio Dos
2004 - Greus qüestions
2006 - Mauricio o las elecciones primarias (Mauricio, czyli wybory)
2008 - El asombroso viaje de Pomponio Flato (Niezwykła podróż Pomponiusza Flatusa)
2009 - Tres vidas de santos (Trzy żywoty świętych)
2010 - Riña de gatos. Madrid, 1936
2011 - El enredo de la bolsa y la vida

Dramaty

1990- Restauració
2006- Glòria

Eseje

2001- Pío Baroja
2007- ¿Quién se acuerda de Armando Palacio Valdés? Escritores en lengua española. Veinticuatro presentaciones y dos prólogos